yazarsebnemors.blogspot.com

  İçimde dolanan huzurun belirgin olması  gökyüzünün alışa gelmesiydi. Ne de güzel gülümser  güneş, ay, yıldızlar. Efrafa ışık saçar adeta kalemin ucunda bekler hüzünler bir o kadar da heyecan. Bir çay yudumlarken  çevremdekiler konuşur  gelen gider giden gelir. Manzara gözlerimi kamaştırır ufacık da ıslanır  uzaklara dalarım  İsmini sokaklara karalarken oturur şarkı mırıldanır dilimdeki yalnızlık.. 02.05.2026 Şebnem Örs

Endişeli gözlerle baktı etrafa. Ellerini kilitlemiş, dudaklarında sessiz kelimeler. Bir sağ bir sola ufak adımlarla dolanır ayakları. Yüreği hoplayıp kalkıyor. Sessizleşirken akşamları, dakikaları sayar gözleri. Nefesi daraldıkça korku basar. Ruhunu dinlendirdikçe karmaşa olur duygularında. Adını bilmediği hasretlerin, acımasız yansımasıyla karşılaştı.. Tamam işte bu dedi kendi kendine. Beni bu hale sokan sehepsiz düşlerin yarım kalan saatiydi. ZAMAN HER ŞEYİN İLACIDIR

  Akış Yazılar Yazarlık Ara Koyu Profil Arkadaşlar Yaz Uyarılar Mesajlar YAŞAM 22 MAY 2026 İçindeki Boşluk İçindeki duyguyu yansıtmak istedi ama bir türlü boş kağıdını eline alamadı Şebnem Örs | 22 Mayıs 2026 | 1 dk okuma 239 görüntülenme | 10 beğeni | 3 yorum 10 begeni Paylaş İçinde kocaman bir boşluk oluştu. Ne eski o değil, ne de eski bakış değil. Öyle durgun ki sanki hayattan soğumuş. Nefes alışları bile değişmiş. Ağlayacak ağlayamıyor. Bir yorgunluk hissi belirdi yüreğinde, öyle bir yorgunluk ki bu anlatılmaz. Her adım attığında silkelenir. Güneş açacak iken birden yağmura dönüşür yüreği. Yalnızlıkla başbaşa kaldığında gözleri dalar uzaklara. Söyleyemediği bir çok şey varmış gibi baka kalır umutla. O içindeki sevgi hayat dolu yürek şimdilerde düşüncelerde. Ellerini birleştirmiş içinden haykırırcasına cümleleri sıralar İLK ÖNCE SAĞLIK.

  Bugün içimiz buruk, gözümüz yaşlı. Ne anılar kaldı ne de hayaller. Hepsi birer mazi oldu. Ay yıldızlı bayramızın altında nesil nesil büyümekteyiz. Ama, izin vermediler. Kıydılar, yok ettiler, parçaladılar, mezara gömdüler. Çocuk bayramıydı bugün, ocaklar söndü, evlerinde bir tabak, iki tabak eksildi. Yarım kalan eğitimleri okul sıralarında son buldu. Annenin umutları gitti, yas tuttuldu. Çocuğunun saçlarını    ören anne vardı, gözlerinin içine bakar gelecek sunardı. Nereden bilecekti ki son bakış olduğunu, nereden aklına gelirdi bir başkası canına kıyacağını.  Çocuk bayramıydı bugün. Tarihler boyu konuşulacak bir ağıt. Annelerin yürekli feryat edecek bir ağıt. Öğretmenlerin unutmayacağı bir ağıt. Bu esnada da eğiticimlerimize yapılan bu zulüm, acı asla unutulmaz. Uzun yıllar konuşulacak ve inanılmaz boyutlara sürükleyecek kayıp.    Satırlara dökmek zor. Hayat devam ediyor desek de içimiz kan ağlıyor. Yaramız asla kapanmaz, kapanmayacak. Ne unutulur Ne de ...

Her kadının hayalleri vardır. Bir çiçekle nasıl mutlu olabilir, hoş görü yoksa, anlayış yoksa, ya da tek cümle ile kavga varsa.  Bir kaç yılda kaç kadınımız cinayete kurban gitti. Neden, nedeni kim biliyor kimse. Eline almış bir tüfek, tekmeleri ile bedenine defalarca işkence çektirerek acımasızca vurur vurur. Adalet istedik olmadı, yürüyüşler yapıldı olmadı, eylemler yapıldı olmadı bunun sonucu nereye varılacak merak konusu. Kız çocuklarımızın hayallerini elinden almış canilere sesleniyorum, ufacık yüreklerden ne istediniz onlarda bizim kadınlarımız , evlatlarımız ve ablalarımız olacaktı. Nice narinler öldü. Hesapsız kitapsızca defalarca bir çok şeyi yok etmelerine rağmen sonuç SIFIR. Neden, sebep, ne istiyorsunuz kadınlarımızdan. Özgürce yaşamak suç mu?  Hakkını savunmak suç mu? Sesini çıkarmak suç mu? Ya da adalet peşinde olmak suç mu? Ne istiyorsunuz, ne bekliyorsunuz. Her şeye    göz yummaktan bıktık, her şeyi yarım bırakmaktan bıktık. Her şeyi ince düşünmekten ...

Ah eski dokunuşlar içimde Nereden geldi bu böyle Ağlardım içli içli gecede Yoktun, hissettin mi söyle. Darmadağın oldum bende  Günlerim geçti çileyle Sustum gizli gizli hecede Yoktun, düşündün mü söyle. Şebnem örs